Wirusy są najmniejszymi znanymi drobnoustrojami (o średnicy 20 – 300 nm) wywołującymi zakażenia. Nie zawierają one własnych enzymów metabolizmu, lecz korzystają jedynie z enzymów gospodarza, są bowiem bezwzględnymi pasożytami. Zbudowane są z białka i kwasu nukleinowego(DNA lub RNA). Białko tworzy warstwę zewnętrzną wirusa i tworzy tzw. płaszcz, a kwas nukleinowy tworzy rdzeń znajdujący się wewnątrz wirusa.
Wirusy namnażają się tylko i wyłącznie wewnątrz komórki gospodarza, powodując wystąpienie objawów chorobowych. Drogi zarażenia wirusów mogą być różne, najczęściej wnikają do organizmu drogą oddechową, pokarmową albo przez skórę. Mogą dostać się do krwiobiegu i rozprzestrzeniać, doprowadzając do wielu wtórnych zakażeń różnych narządów i organów docelowych.  W następstwie infekcji wirusowej, komórka gospodarza wytwarza i uwalnia interferony, co pozwala komórkom sąsiednim uzyskać odporność na ten i inne wirusy.
Wirus grypy (Orthomyxovirus). Grypa jest ostrym zakażeniem dróg oddechowych. Znane są trzy typy wirusa grypy: A, B i C. Wnika on do dróg oddechowych drogą kropelkową. Objawy: dreszcze, bóle stawów i mięśni, ból głowy, uczucie rozbicia, bóle gałek ocznych, zaburzenia wzrokowe przy schylaniu się i wstawaniu, zawroty głowy, stan podgorączkowy, potem gorączka, ból gardła, brak apetytu, utrata poczucia smaku i powonienia, kaszel. Powikłania grypy: zapalenie zatok obocznych nosa, zapalenie ucha środkowego, zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie nerwów obwodowych, a nawet rdzenia kręgowego.
Wirusy opryszczki (HSV – 1 i HSV – 2 ) należą do rodziny Herpesviridae. Wirusy opryszczki zakażają błony śluzowe. Wirusem HSV-1 zarażamy się przez ślinę, bezpośrednio – przez pocałunki lub pośrednio – przez kontakt z przedmiotami zanieczyszczonymi śliną. Wirus HSV-2 przenosi się przez wydzieliny narządów płciowych. Większość pierwotnych zakażeń HSV jest bezobjawowa i większość osób nie jest tego świadoma. Skutki zakażenia: opryszczka jamy ustnej i warg, opryszczka narządów płciowych, opryszczka oczu (może doprowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń rogówki). Szczególnie niebezpieczne są zakażenia wirusem opryszczki w okresie ciąży, w czasie porodu i wkrótce po porodzie. Układ immunologiczny noworodka nie jest jeszcze dojrzały, więc infekcja wirusem może być nawet tragiczna w skutkach. Po dotarciu do krwiobiegu wirus może zaatakować narządy wewnętrzne, prowadząc do opryszczkowego zapalenia mózgu, zapalenia płuc lub zapalenia wątroby, wszystkie obarczone wysokimi wskaźnikami śmiertelności.
Wirus Epsteina – Barr (EBV) po dostaniu się do organizmu infekuje tylko określone typy komórek: komórki nabłonkowe jamy ustnej i gardła, a następnie białe komórki krwi (limfocyty B). Wirus ten przenosi się głównie przez kontakt ze śliną, a także drogą płciową i poprzez przetoczenie krwi. Szacuje się aż 80-90% populacji dorosłych ulega zakażeniu wirusem EBV, przy czym zakażenia te u większości z nich nie powodują żadnych objawów lub są nie do odróżnienia od innych chorób przebiegających z podwyższoną temperaturą, bólem głowy i osłabieniem. U reszty osób pierwotne zakażenie może być przyczyną mononukleozy zakaźnej (choroba pocałunków) – zapalenie węzłów chłonnych. Poważniejszym powikłaniem mononukleozy zakaźnej jest pęknięcie śledziony. Infekcja wirusem Epsteina-Barr może mieć związek także z rozwojem niektórych nowotworów.