Pasożyty stanowią olbrzymie obciążenie dla układu odpornościowego. Podkradają substancje odżywcze i zatruwają żywiciela toksycznymi produktami własnej przemiany materii. Mogą być odpowiedzialne za szerokie spectrum dolegliwości, od łagodnego uczucia zmęczenia do poważnych chorób. Najnowsze badania dowodzą, że pasożyty oraz niedobory witamin i minerałów powodują raka. To właśnie pasożyty zjadają cały KRZEM z organizmu, który jest niezbędny każdej komórce do prawidłowego funkcjonowania.

Każdy człowiek, mający jakikolwiek problem ze zdrowiem, powinien zacząć zdrowienie od odrobaczania organizmu metodami naturalnymi, bo tylko takie nie rujnują i tak osłabionego już przewodu pokarmowego.

Glista ludzka (Ascaris lumbricoides) – nicień bytujący w jelicie cienkim człowieka. Larwy natomiast mogą wniknąć przez ścianki jelita do naczyń krwionośnych i następnie wędrują do narządów wewnętrznych (głównie do wątroby i płuc), wywołując w nich odczyny zapalne. Źródłem zakażenia jest zanieczyszczona woda oraz niedomyte warzywa. Objawy choroby zwanej glistnicą to: świąd skóry, zapalenia spojówki, suchy kaszel, bezsenność, nadmierna pobudliwość nerwowa, nudności, bóle brzucha, kurcze jelit.
Owsik ludzki (Enterobius vermicularis) jest to nicień pasożytujący wyłącznie w organizmie człowieka. Bytuje w jelicie grubym, wyrostku robaczkowym i końcowym odcinku jelita cienkiego. Zarażenie owsikiem następuje drogą pokarmową lub wziewną. Owsiki wywołują inwazyjną chorobę owsicę, która jest jedną z najczęstszych ludzkich chorób pasożytniczych, szczególnie wśród dzieci. Drogi zakażenia: brudne ręce, kurz, samozarażenie (zanieczyszczone jajami ręce), jaja obecne są na pościeli, bieliźnie, ręcznikach. Owsiki utrzymują zdolność do zarażania w temperaturze pokojowej do 3 tygodni. Objawy owsicy: bezsenność, drażliwość, zmęczenie, świąd okolicy odbytu, problemy z koncentracją, zgrzytanie zębami, obgryzanie paznokci, bladość i cienie pod oczami, zapalenie wyrostka robaczkowego.
Włosogłówka ludzka (Trichuris trichiura) jest to kosmopolityczny nicień o długości 3-5 cm, bytujący w jelicie ślepym i grubym człowieka. Przednia część ciała tego pasożyta jest cieńsza od tylnej, dzięki czemu może wnikać głęboko w błonę śluzową jelita. Nicień ten żywi się głównie krwią. Drogi zakażenia: wypicie zanieczyszczonej wody, zjedzenie niedomytych owoców lub warzyw, brudne ręce. Objawy włosogłówczycy: swędzące wysypki, brak apetytu, rozdrażnienie, bezsenność, zawroty głowy, anemia, choroby wrzodowe przewodu pokarmowego, biegunka, spadek masy ciała.
Motylica wątrobowa (Fasciola hepatica) – pasożyt udomowionych zwierząt (owca, koza, bydło, świnia). Człowiek może być przypadkowym żywicielem ostatecznym. Objawy związane są przede wszystkim z mechanicznym uszkodzeniem tkanek, głównie wątroby, przez wędrujące młode przywry oraz toksycznym działaniem produktów przemiany materii szybko rosnących pasożytów. Są to: bolesne powiększenie wątroby, gorączka, wymioty, bóle mięśni i stawów. Ostateczna lokalizacja motylicy to przewody żółciowe, gdzie rozwijają się zmiany zapalne i degeneracyjne (zapalenie lub kamica dróg żółciowych).
Lamblia jelitowa (lamblia intestinalis) – pierwotniak należący do grupy Wiciowców. Ma cztery pary wici. Inwazja obejmuje przede wszystkim jelito cienkie, zwłaszcza dwunastnicę, ale również drogi żółciowe i pęcherzyk żółciowy lub przewody wyprowadzające trzustki. Do zarażenia tym pierwotniakiem dochodzi w wyniku spożycia pokarmu lub wody skażonej kałem zawierającym cysty lamblii. Pasożyt ten wywołuje lambliozę, która może przebiegać w postaci jelitowej, żołądkowo-jelitowej, żółciowo – wątrobowej i innych. W lambliozie występuje upośledzone wchłanianie tłuszczów i węglowodanów, co prowadzi do niedożywienia.
Toxoplasma gondii to pierwotniak pasożytujący wewnątrzkomórkowo w różnych tkankach ustroju człowieka i wielu zwierząt. W ustroju zarażonego człowieka wyzwalające się z cysty zoity wnikają do komórek żernych układu siateczkowo – śródbłonkowego oraz monocytów krwi i chłonki. Następnie przenoszą się do węzłów chłonnych, wątroby, śledziony, szpiku, mięśni poprzecznie prążkowanych (także mięśnia sercowego) i gładkich, do ośrodkowego układu nerwowego, gałki ocznej, płuc i innych narządów. pierwotniak ten wywołuje u człowieka toksoplazmozę nabytą lub wrodzoną. Zarażenie człowiek – człowiek następuje przez łożysko (matka – płód). Toksoplazmoza nabyta przebiega z wysoką ciepłotą ciała, bólami głowy, objawami zapalenia płuc i mięśnia sercowego, powiększeniem węzłów chłonnych, śledziony i wątroby. W większości przypadków toksoplazmoza wrodzona przebiega z wodogłowiem, zapaleniem siatkówki i naczyniówki gałki ocznej. U kobiety w ciąży zwiększa się wrażliwość ustroju na zarażenie Toxoplasma gondii oraz ulegają uczynnieniu ogniska toksoplazmy utajonej. Pierwotniak ten wykazuje szczególne powinowactwo do macicy ciężarnej, wytwarzają ogniska w mięśniu macicy, owodni i łożysku. Łatwo przechodzą przez łożysko uszkadzając płód co powoduje wady rozwojowe lub rodzenie się martwych płodów.

Źródło: „Zarys parazytologii lekarskiej” pod red. R. Kadłubowskiego